Adamowi Mickiewiczowi
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
„Dalej, bryło, z posad świata!
Nowymi cię pchniemy tory..."
Mickiewicz
Zagrała nuta lilijowa
Po zżętym zbóż pokłosie —
A to piosenka Adamowa
Po rannej spływa rosie...
Zleciały echa na poddasze,
Popod słomianą strzechą —
A to piosenki lecą nasze,
Ludowi na pociechę...
A znajdą smutki — to ukoją,
A łzy — to je osuszą...
I grają, dźwięczą nutą swoją,
Umiłowaną duszą.
* * *
O cześć skowronkom naszych pól,
Co lecą na zagony:
Tłumić oraczom łzy i ból
I wróżyć złote plony...
O cześć śpiewakom leśnych gain,
Co nucąc pieśń w zawody —
Wróżą nam szczęście przyszłych krain
Wolności i swobody...
* * *
Cześć Tobie, wieszczu, za Twą pieśń,
Która nadzieją krzepi,
Że się niewoli zmyje pleśń
I będzie światu lepiej...
Cześć Tobie, cześć!...
Kędy o Tobie dojdzie wieść
Lub Imię Twe doleci —
Wszędy Ci chwała! wszędy cześć!
Za nas, za nasze dzieci...
