A czemóż mój Jezus tak ubogo

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

A czemóż, mój Jezus, tak ubogo leży,

Ani po królewsku, ni w drogiej odzieży?

Znać dlatego, by grzesznika, czartowskiego niewolnika

od piekła wybawił, przez ubóstwo zbawił

Czemuż nie w pałacach rodzi się Dziecina?

Wszak świat , niebo, ziemia Jego jest dziedzina.

Ale w stajence ubogiej, na sianeczku w ten mróz srogi;

W kamiennym żłóbeczku, zimno Paniąteczku.

Czemuż nie w bogatej pościeli królewskiej,

Nie pod pawilonem lezy Pan niebieski?

Pajęczyna pawilonem, by kazy człek zbawionym

Od nałogu złego, Bogu obmierzłego.

A coż za dworzany ma miłe Dzieciątko,

Syn Ojca wiecznego, małe pacholątko?

Osieł z wołem to dworzany, zwaz człeku Pana nad pany,

Bydlęta mu służą, jak Bogu posłuzą.

A ty Mu tak służysz, żałość Mu zadajesz,

Gdy za Jego dobroć czartu się oddajesz:

Porzuć twoje złe nałogi, Jezusowi łzy na nogi

Wylewaj serdecznie, będziesz z nim żył wiecznie.

   góra strony