A cóż to za dziecię

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

A cóz to za dziecię? Wszakze Go wiedzicie:

Patrzciez pilnie i usilnie, jakie to powicie.

Pan to jest nad pany, dziś z nieba zesłany,

Pan wysoki, spieszcie kroki, wszakze się dowiecie

A byćze to moze, czy Pańskie to łoze?

W tym złóbeczku, na sianeczku, lezysz mocny Boze.

Zimno członki ściska, z ocząt łzy wyciska:

Któz Panięciu, któz Dziecięciu płakać nie pomoze?

Tak to Majestacie, mieścisz się w tej chacie:

Wszechmocnego, Niezmiernego, w ludzkiej kryjesz szacie.

W pieluszki krępuje matka i całuje:

Związanego, złozonego, otóz Pana macie.

Cóz to za przyczyna, pociecho jedyna;

Że w posturze i w figurze, stawiasz ziemi, Syna?

Miłość to sprawiła, ze uczłowieczyła

Boga mego, nie przę tego: ze przyczyną wina.

Toć miłość miłością, łaskawość wdzięcznością

Kompensować i wetować, jest samą słusznością.

Pokłon unizony, przyjmij Utajony

W ludzkim ciele, juz się ściele człek z unizonością

Całujem rączęta, które grzechów pęta

Pozrywały, potargały, skąd nam wolność święta.

Największy szacunek, serca w podarunek,

Dobywamy i składamy pod Twoje nozęta.

   góra strony